zondag 25 september 2016

Ik probeer een nieuwe kolam. Die stijl was me in de vakantie goed bevallen. Het is elke keer een grote verrassing wat er uit komt. Dit lijkt wel de verbeelding van een partijtje huiselijk geluk.

Als je het woord kolam googelt dan is mijn interpretatie van deze tekenstijl wel anders dan gebruikelijk, maar wel geestig, al zeg ik het zelf.

Een filmpje:

Champignonragout

We fantaseren over een najaarsweekje Duitsland en in dat kader kook ik maar eens heerlijk geurende champignon-ragout met Spätzle. DE spreekwoordelijke eenvoudige-doch-voedzame maaltijd. Dat is de leuke kant van de boodschapwoede die Bobby elke vakantie bevangt: dat je dan leuke ingrediënten in de kelderkast hebt staan. 

Gagel

Het is een vrije zondag, maar ik moet eigenlijk een paar uur werken, en ik wil dat niet. Dat geeft stress, en dat helpt zeker niet voor mijn probleemoplossend vermogen. Dan maar een rondje fietsen. Ik wil niet zo ver en doe dan maar het Gagelbos. Hoe heerlijk het groen en de frisse lucht ook zijn, het ergert me altijd weer dat je alleen maar noord-zuid en zuid-noord kan fietsen en niet met diagonalen of zigzaggend. Zinloos geen en weer. 

Volgens Bobby kan ik als ik een beperkt rondje wil fietsen beter richting Maarssen gaan en dan via de Maarsseveense plassen of via Tienhoven-Westbroek weer terug.

Alzheimer

Tegenwoordig ga ik als Bobby naar de Eredivisie gaat kijken naar mijn eigen kamer lezen of een documentaire kijken. Nu kijk ik naar de documentaire 'Wat ik nog ben' van Omroep Max, over de laatste jaren van Gerard Smit. Hij was hersenwetenschapper en kreeg Alzheimer. Zijn vrouw Liz en hun drie kinderen zorgen liefdevol voor hem. 

Hij wil als de ziekte gediagnostiseerd is dat de ziekte gefilmd wordt, deels door een cameraploeg, deels door Liz zelf. Het is prachtig gedaan en zeer ontroerend. Natuurlijk raakt het kijken aan de ziekte en einde van onze ouders, en met name aan dat van Mutti. Maar het is meer universeel, dat het leven eindig is en het verval niet altijd mooi. En dat er in die periode toch ook veel mooie momenten zijn.

Gerard gaar bijvoorbeeld schilderen, prachtig werk maakt hij. Hij voelt zich vaak een toeschouwer, maar kan lange tijd daar ook wel van geniete. Wel wordt de angst en de verwarring steeds groter, en de heldere momenten steeds zeldzamer. Vooral als de dochters in tranen vertellen wat het met hen doet biggelen mij ook de tranen over de wangen. Het is heel mooi gedaan.

zaterdag 24 september 2016

Apparatenstress

De HP-printer is al weken stuk. Hij maakt wondere geluiden die hij niet hoort te maken, hij doet niets meer en ik krijg meldingen dat het helemaal mis is. Printers repareert men niet. Het is tijd voor een nieuwe. Tegenwoordig gaat printen geloof ik via de WiFi en daar zie ik nogal tegenop. Zoals wellicht bekend is Bobby vóór kabels en tégen WiFi (en eigenlijk ook tegen laptops) en om gekibbel te voorkomen kan ik het er beter niet over hebben.

Bij de BCC haal ik een Canon. De verkoper is namelijk weinig complimenteus over HP-printers - die ik tot nu toe had. Voor foto's is de Canon véél beter, zegt hij. Eerlijk gezegd heb ik over de HP-printer geen klagen gehad, behalve dat de inkt zo duur is, maar dat geldt voor alle merken. Dat is nu eenmaal het business model. Het wordt de Canon Pixma MG 3650.

Uiteraard detecteert de laptop de printer niet. Er worden diverse alternatieve methoden aanbevolen. Zo moet ik een knop op de router aan en uit zetten. De router kan ik nog wel vinden, maar welke knop?

Ik heb ook geen idee, zegt Bobby. Ik zou gewoon de kabel gebruiken, zegt hij. Dat zat erin. 'Welke kabel dan', vraag ik al bijna hulpeloos. 'Er zit geen kabel bij...' Maar de kabel van de stukke printer past gewoon. En inderdaad, nu werkt de printer gewoon. 

Ramsj

Bij boekhandel Steven Sterk van de week kocht ik de bundel korte verhalen of columns Ben je gelukkig? van Peter Middendorp. 5 euro in de ramsj. Dat vind ik nu echt een fijne prijs voor een boek, dan neem je nog eens een stapeltje mee. Het andere boek dat ik kocht was van Ingmar Heytze. Deze Middendorp is van 2015, het is net een jaar uit en dan al in de ramsj.

Peter Middendorp komt uit Emmen en hij publiceerde in 2014 een prachtige roman Vertrouwd voordelig over zijn jeugd aan de Noorderstraat aldaar, waar zijn ouders een Blokker-winkel bestierden. Tot woede van de Emmenaren, die vond dat hij Emmen en de Emmenaren te kakken zette. Peter Middendorp is een bekende columnist - eerst voor De Pers en nu voor De Volkskrant - maar als je die kranten niet leest dan ken je hun bekende columnisten ook niet. Een jaar later moest dat succes een vervolg krijgen met deze gebundelde columns, maar nee dus. En onterecht! 

Het is een mooie bundel. Elk verhaal / column lees ik met smaak. Het is heel fijngevoelig, opmerkzaam, open, zelfspot, liefde, mededogen. Bijvoorbeeld over de ontreddering van een man in de trein van Zwolle naar Groningen die zijn telefoon kwijtraakt in de bekleding van het treinameublement. Wat hij ziet aan het huis van de moordenaar van Marianne Vaatstra. Keurig geschilderd houtwerk, lief gehaakte gordijntjes. 

Diederik

Gekeken naar de aflevering Diederik in de serie Icarus, ditmaal geïnspireerd op de wetenschapper Diederik Stapel die al zijn onderzoeken bij elkaar verzon. Het is heel knap gedaan, hoe je er geen vinger achter krijgt bij die man, omdat hij maar blijft liegen en fantaseren. Hij moet na zijn val door met leven. Je ziet hem thuis, niet zijn vrouw, maar wel even een puberdochter, je ziet hem relaxed de  ontbijttafel afruimen, een mooi beeld voor iemand die niet naar het werk gaat. Hij rijdt veel rond in zijn auto, op zoek naar werk, bevestiging. Met een bevriend regisseur werkt hij aan een theaterstuk over zichzelf, maar het wordt niets omdat hij niet in staat is tot nederigheid en zelfreflectie. Mooi vindt ik ook de passage waarin hij klusjes in de tuin doet bij zijn oude moeder, die hem blijft verdedigen. Over de hypocrisie van de universiteit die dit soort bedrog in de hand werkt. 

Het is allemaal fictief, moet er steeds bij herhaald worden. Hoe zou die Diederik Stapel er zelf naar kijken? Zou hij het snappen? Zijn vrouw en dochter zeker wel.